“Ik ben kortademig” zei ik tegen de oncologe terwijl ik zat te hijgen door mijn buisje. De inspanning was niet groot geweest, gewoon een wandeling van de wachtzaal naar haar kabinet, 30 meter verder. Toch was ik buiten adem en had ik moeite om te spreken. Ik dacht dat het aan mijn suikerwaarden lag, want
De laatste tijd lig ik regelmatig wakker omdat ik neerslachtig ben. Ook ’s ochtends ben ik vaak neerslachtig maar dat is op de dagen, om de drie dagen, dat ik mijn fentanylpleisters moet vernieuwen, dus dat is pure ontwenning. Dat weet ik omdat ik de dag dat ik overstapte van morfine (ook een opiaat) op
Ik weet dat ik niet lang meer te leven heb. Hooguit nog enkele jaren. Ik weet ook dat de huidige mobiliteit om grotendeels te kunnen doen wat ik wil doen, het eerste is wat ik zal verliezen als de tumoren in mijn bekken en op mijn wervels weer beginnen te groeien. Ik zal bedlegerig worden.
Onlangs was Bart hier voor een paar dagen te gast. Omdat ik tot een risicogroep behoor zat hij netjes met FFP2-masker aan op de trein, in de luchthaven en op het vliegtuig, om da van in Lissabon met een gehuurde scooter naar hier te rijden, waar ik hem met de wagen oppikte en, in het
Na jaren aarzelen, omdat ik dacht dat mijn levensverhaal niet interessant genoeg was, ben ik nu toch eindelijk begonnen aan een autobiografisch boek. Een gelukkige jeugd, op school bij de nonnekes en op internaat in een jongensschool, een vakantiejob als technieker bij de belichting van een travestieshow en als deurman in een homobar, vanaf mijn
Zoals u eerder al kon lezen op deze pagina’s rook ik ondanks mijn longkanker nog steeds. Of rookte ik nog steeds want, om mezelf de juiste projectie te geven zeg ik het op deze manier: ik ben gestopt met roken. Nu ja, soms… Of toch bijna… Maar vanaf vandaag echt, en dat meen ik. Denk
Ik heb zo vaak verdriet omwille van wat ik Sibby en mijn familie allemaal aandoe. Omwille van de pijn die ze in de toekomst, wie weet wanneer, zullen voelen bij mijn overlijden of als ik in een ziekenhuisbed, ver van huis, lig af te zien. Verdriet omwille van wat ik hen aandoe als ik nu
Was het toen we, na het uitgaan in de auto een sigaret opstaken? Of was het die avond met die wijn, bij de poezen op het terras? Was het toen, na ons huwelijk, toen we aankwamen in onze stacaravan? Of was het toen, op onze huwelijksreis, toen we lachten om de Kroatische versie van “Country
Anderhalve maand geleden had ik een afspraak bij een dokter van het gezondheidscentrum. Hij wou me eens uitleggen dat ik niet moest blijven nutteloze mails versturen omdat hij voor mij, een kankerpatiënt van het universitair ziekenhuis, niets kon doen wat betreft voorschriften of attesten (hij was immers slechts een huiasarts die enkel duurdere medicatie kon
De laatste dagen is de stress me te veel geworden. Ik wil kunnen eten waar ik zin in heb want het diabetes-dieet is nu eventjes niet genoeg om me een lichamelijk voldaan gevoel te geven. Het is een basisgevoel, dat past bij een basisemotie, maar het drukt mijn gemoed ver onder nul. Na weken piekeren